Maand: oktober 2021

20211001 Over de SGP en de coronapas

via verenoflood

SGP contra Corona-pas – Onder een geïnspireerd woord zal de goegemeente zwijgen Corona-pas

DOOR DICK KRAAIJ · 30 SEPTEMBER 2021

Een messcherpe Chris Stoffer, Kamerlid namens de Staatkundig Gereformeerde Partij, veegt de vloer aan met de Corona-pas. De bezwaren zijn té groot, zowel principieel als praktisch. Het deed Dick Kraaij mijmeren over zijn ‘evangelisch-charismatische’ achtergrond.

Stoffer en zijn fractieleider Kees van der Staaij hebben spoedvragen gesteld over misbruik van de Corona-pas. Volgens beide SGP-Kamerleden wordt er in de praktijk al “volop om gevraagd terwijl dat discutabel of zelfs verboden is”. Deze “onterechte vertoning” is de aanleiding voor hun ‘spoedvragen’ aan het demissionaire kabinet.

Dit is ook voor Veren of Lood aanleiding om de bezwaren van een partij als de SGP tegen de Corona-pas nog maar weer eens over het voetlicht te brengen. We geven geen oordeel over de vraag of het verstandig is om zich te laten vaccineren. Ook wordt Corona als zodanig hier niet ‘weggewapt’.

Anders gezegd: is het (zeer) onverstandig om zich niet te laten vaccineren? Een simpel ja of nee als antwoord op deze vraag is niet te geven, ook al heeft (volgens officiële cijfers) zeker meer dan driekwart van de bevolking zich inmiddels laten inenten tegen Covid-19. Iemands vaccinatiestatus is bovendien een medisch geheim, waarvan de betrokkene kan kiezen of hij of zij het zal prijsgeven.

Niemand kan een persoon dwingen om informatie uit zijn medisch dossier van de daken te prediken. Nog niet, en God verhoede dat dit veranderen zou. En discriminatie op grond van een vermoedelijke medische status is zo verboden als Grapperhaus kaal is.

De meerderheid volgen?

Wat de meerderheid doet of vindt, is voor de SGP nooit allesbepalend geweest. Het gaat om de inhoud en om de argumenten, en natuurlijk om de christelijke overtuiging en inspiratie daarachter. Maar het christendom is geen ‘onredelijk’ geloof. Of je nu wel of niet aanneemt dat Jezus Christus letterlijk, fysiek uit de dood is opgestaan, in het christendom worden in vergelijking met andere godsdiensten weinig sprookjes verkondigd, en al helemaal niet in het protestantisme.

De meeste christenen zijn het erover eens dat hun Opperwezen mensen inspireert het goede te doen en het kwade na te laten. In de zogenaamde evangelische beweging wordt benadrukt dat ieder mens vrij is om de invloed van God in zijn denken, doen en laten toe te laten; de christen kiest er zelf voor “de Heilige Geest de ruimte te geven”.

Hoewel dit deels haaks staat op de theologie van kerkgenootschappen waar de meeste SGP-stemmers huizen (“God beschikt”), zijn er op dit punt wel degelijk raakvlakken tussen de meeste christenen. Uitwerken van de nuances, finesses en verschillen hierover, en diverse exegeses van de zogenaamde leer van de uitverkiezing — het voert hier te ver. Door handig te googlen is meer informatie snel te vinden.

De SGP-Kamerfractie wijst erop dat:

Een Corona-toegangsbewijs mag nu uitsluitend gevraagd worden voor horeca binnen, evenementen, professionele sportwedstrijden en in casino’s, bioscopen, theaters en concertzalen

terwijl dat – volgens berichtgeving in bijvoorbeeld De Stentor – dat ook gebeurt door

een inloophuis in Deventer [dat] verplicht om bij bepaalde activiteiten een Corona-pas te vragen

en er ook

zorgwekkende signalen [zijn] rond opleidingsinstituten zoals de Beroepsopleiding Advocaten, en rondom bijeenkomsten van bestuurders en volksvertegenwoordigers waarbij gevraagd wordt om een Corona-pas.

Hoewel is bepaald dat Corona-toegangsbewijs alleen in een beperkt aantal gevallen (zie boven) gevraagd mag worden, ziet Kamerlid Stoffer zich bevestigd in zijn algemene bezwaren tegen de Corona-pas, waar de meerderheid van het parlement helaas anders over denkt.

De invoering van de Corona-pas zorgt voor tweedeling in de samenleving.

Het roept de vraag op waarom de ChristenUnie deze grote bezwaren niet had of er geen of te weinig uiting aan gaf. Merk op dat het kabinet demissionair is, dat de CU zich niet langer gebonden acht aan het Regeerakkoord, wat ruimte geeft voor het innemen van afwijkende standpunten (stoppen met inslikken van meloenen) én dat de ChristenUnie een partij is van ‘praktiserende’[1] christenen, net als de SGP.

Deze laatste partij lijkt “beter door te hebben wat er gaande is”, zoals iemand, die verder niets heeft met het christelijk geloof, opmerkte via sociale media. Hoe komt dat? Het maakte bij mij niet alleen de gedachte wakker dat deze tijd kansen biedt voor (politieke) allianties en monsterverbonden tussen groeperingen die elkaar vroeger niet konden luchten of zien. Maar ook de vraag of een aantal leidslieden in de kringen waar ik mijn jeugd doorbracht het bij het verkeerde eind hadden.

Natuurlijk sluit ik niet uit dat de SGP veranderd is, maar die partij ken ik niet van binnenuit. De SGP was nooit een partij waar evangelische christenen zich zouden thuis voelen; in de traditionele kerken (inclusief de reformatorische gezindte) immers was “de Geest niet aan het werk”. De RPF echter, voorloper van de CU, was “vrolijk orthodox” en een politiek thuis voor evangelischen. Zo simpel geframed ligt het allemaal niet.

Wel heeft het er alle schijn van dat de SGP inderdaad is veranderd — ten goede. En de ChristenUnie eveneens — ten kwade. Hoewel sommige argumenten van Chris Stoffer tegen de Corona-pas op hetzelfde neerkomen als die van andersdenkenden (Caroline bijvoorbeeld) trof de samenvatting van Stoffer mij als een bliksemschicht. Stoffer is hier een paar minuten aan het woord en hij spreekt… als geïnspireerd. Zowel praktisch als principieel. De Corona-pas:

werpt een hoge drempel op voor ongevaccineerden, als een bewuste en gevaarlijke keuze van het kabinet, die verstrekkende gevolgen kan hebben voor personeelsborrels, deelnemers aan familiediners e.d.

schaadt het vertrouwen in de overheid; er zou immers “nooit” sprake zijn van vaccinatiedwang óf -drang

zet ouderen en digibeten op achterstand

is zogenaamd tijdelijk en zogenaamd blijvend kosteloos

geeft er blijk van dat deze regering grondrechten als lastige bijkomstigheid ziet

zal er nooit toe bijdragen dat het aantal gevaccineerden werkelijk 0 wordt

staat haaks op de wetenschap dat gevaccineerden nog steeds ziek kunnen worden én anderen kunnen besmetten

toont een obsessie met de werking van vaccins, terwijl die langzaam afneemt

is een exponent van Hugo’s gedram, waardoor mensen de hakken in het zand zetten

lijkt een uitvlucht om niet te hoeven communiceren met mensen die zorgen hebben over de vaccins

vormt een te grote verleiding voor het inrichten van een controlemaatschappij

toont een fixatie op vaccinatie, die buiten proporties is in een periode dat het aantal besmettingen blijft dalen

verdringt de noodzakelijke gerichte aandacht voor anti-virale geneesmiddelen

verhult (bedoeld of onbedoeld) dat aan uitbreiding van de zorgcapaciteit nauwelijks iets is gedaan

heeft het risico dat mensen hun eigen verantwoordelijkheid niet meer nemen, in verschillende situaties

roept de vraag op af het kabinet wel aandacht heeft voor het belang van bloedtesten en de erkenning daarvan

Verder eist de SGP dat een herstelbewijs (in het bezit van mensen die ooit Corona hebben gehad en daarvan zijn genezen) blijvend geldig wordt. Kortom, het gaat de SGP om voldoende ruimte voor burgers die zich – om wat voor reden dan ook – niet willen laten vaccineren. Kennelijk is dat een keuze die voor de regering amper mag bestaan.

Blijf ik toch benieuwd wat de Geest tegenwoordig tegen de CU-top allemaal zegt over de Europese Unie, het Akkoord van Parijs, de VN, het WEF, het duo Timmerzwamsom en de splijtzwam die Corona-pas heet. Ooit op YouTube, Gert-Jan Segers? Beter laat dan nooit, zullen we maar zeggen.

Dit achtergrondblog naar aanleiding van de actualiteit krijgt na plaatsing een update wanneer nieuwe ontwikkelingen volgens het dagelijks nieuws daartoe aanleiding geven. Houd hiervoor de Twitter-accounts @Veren_of_Lood en @DickKraaij in de gaten.

(1Enigszins onprettige term, die doorgaans wordt gebruikt om duiding te geven aan het deels gekunstelde verschil tussen nominale christenen of cultuurchristenen aan de ene kant en christenen die geregeld naar de kerk gaan en bidden en (daarnaast) betrokken zijn bij hun gemeente door deel te nemen aan gezamenlijke activiteiten als gebedsgroepen en huiskringen, of/en aan pastorale en praktische hulp aan kerkleden en/of omwonenden.)