20230405 Over het zekere voor het onzekere nemen

Van Vrijspreker.nl, zie daar links en afbeeldingen

POLITICUS MET SIGARET IN OOR

Door Hijseenberg -30-03-236

Als een politicus met een sigaret in zijn oor, wordt aangesproken waarom hij dit doet en hij antwoordt dat dit is om de krokodillen weg te houden, zal men reageren met ‘maar uh, er zijn hier toch geen krokodillen?’. Waarop de politicus in kwestie kan antwoorden met: zie je wel dat het werkt!

Of de politicus roept: er is een probleem, dus we moeten iets doen. CO2 in de grond stoppen, lockdowns, een mondkapje opdoen of afstand houden is iets. Dus: dit moeten we doen. Men lijdt dan aan “ Action Bias” . Ledigheid is des duivels oorkussen, dus beter maar wat doen. Politici wijzen vaak naar de vele wetten die ze door de kamers hebben weten te jassen als ware het iets om trots op te zijn. Terwijl het eigenlijk veel nuttiger zou zijn om veel van de bestaande af te schaffen. Mbt klimaat zie ik wel eens opmerkingen in de trant van “beter maar het zekere voor het onzekere nemen”. Klinkt heel leuk, als je zwakzinnig bent. Nooit van ‘ opportunity costs’ gehoord blijkbaar. Als je met zekerheid je economie de grond in boort (hetgeen behoorlijk ten detrimente van je levensverwachting is) om een onzekere mogelijke stijging van 0.0003 C in 2100 10 jaar uit te stellen dan zou je eigenlijk je stemrecht in moeten leveren. Ik stel voor dat die mensen geen antibiotica meer mogen krijgen, dat kan namelijk bijwerkingen hebben. Beter maar het zekere voor het onzekere nemen. En ook niet meer autorijden, daar zitten ook risico’s aan. Sterker nog, beter maar gewoon thuisblijven. Met een mondkapje op.

Prof. dr. Harrie de Swart is emeritus-hoogleraar aan de Universiteit van Tilburg en gespecialiseerd in de grondslagen van de wiskunde, logica en taalanalyse. In dit gratis te downloaden Clintel-essay, classificeert De Swart een aantal drogredenen en oneerlijke discussiemethoden en illustreert hij ze met voorbeelden uit klimaat- en coronadiscussies.

Zo bespreekt De Swart het argumentum ad populum, ofwel het groepsdenken. Hiervan is sprake als men een bewering als waar aanneemt omdat sprake is van een op het eerste gezicht universeel geaccepteerd oordeel. Het idee is dat als een meerderheid in iets gelooft, dat het dan ook wel waar moet zijn. De geschiedenis heeft geleerd dat de meerderheid er geregeld flink naast zat. Zo was, tot het jaar 1500, 99,99% van de wetenschappers het erover eens dat de zon om de aarde draaide.

Schopenhauer: “Er is geen mening, hoe absurd ook, die mensen niet zullen omarmen zodra ze overtuigd zijn dat die algemeen geaccepteerd is…Ze zijn als schapen die hun leider volgen waarheen hij ze ook leidt. Ze zouden eerder sterven dan denken! Wanneer een mening dit stadium van universele acceptatie bereikt, dan wordt adhesie een plicht….Er zijn weinig mensen die zelfstandig kunnen denken, maar iedereen wil een mening hebben en wat dan resteert is slechts die van anderen over te nemen in plaats van zijn eigen mening te vormen.”

Een Franse generaal noemt de anti-vaxxers “super heroes” vanwege de enorme sociale druk die zij moesten weerstaan.

“Even if I were fully vaccinated, I would admire the unvaccinated for standing up to the greatest pressure I have ever seen, including from spouses, parents, children, friends, colleagues and doctors. People who have been capable of such personality, such courage and such critical ability undoubtedly embody the best of humanity.*

“They are the parents that every child wishes to have”

“Zelfs als ik volledig gevaccineerd zou zijn, zou ik de niet-gevaccineerden bewonderen omdat zij de grootste druk hebben weerstaan die ik ooit heb gezien, ook van echtgenoten, ouders, kinderen, vrienden, collega’s en artsen. Mensen die tot een dergelijke persoonlijkheid, een dergelijke moed en een dergelijk kritisch vermogen in staat zijn geweest, belichamen ongetwijfeld het beste van de mensheid.*

“Zij zijn de ouders die elk kind zou willen hebben”

Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)

—————Tekst gedeeltelijk overgenomen van de Clintel website—————-

Hijseenberg

Een chemicus die als een moderne Mendelejev probeert aan te tonen dat bijna alles wat er mis gaat in de samenleving, te verklaren is door het idiotiek systeem van dwang aka overheid. De Staat is een majeure inhibitor in de natuurlijke reacties die tot een bloeiende samenleving leiden, maar zij doet zich graag voor als katalysator. De eerste Wet van Hijseenberg luidt dan ook: “Als er een ministerie voor is, gaat het mis” .