Over het kwaad dat zichzelf vernietigt

Het verslindt zichzelf. Dat is aard van het kwaad. Het enige dat we moeten doen, is niets doen. Is dat niet fatalisme?
We moeten nederig zijn en vasthouden aan ons fundament van vrede. En we moeten één zijn met de wereld om ons heen. Als we met open ogen en open hart de wereld tegemoet treden, komt er vanzelf op ons pad wat we nodig hebben. Hoe hardnekkig we soms niet willen zien, er zal een moment komen dat wij het moeten zien.

We moeten ons koninklijk gedragen in een wereld die dat niet is en ons daarmee met God verbinden. Er is een krachtbron en dat is God en daarmee moeten we verbinding zoeken. We moeten blijven zoeken omdat de wereld om ons heen een tijdelijke illusie is. We moeten die illusies niet najagen want dan raken we eraan verslaafd en erin verstrikt. Daarom zal het kwaad zichzelf op een gegeven moment vernietigen omdat er altijd een moment van verstrikt en verstikking komt. Als je denkt dat het zonder God kan en dat de illusie echt is, moet je keer op keer je fouten herhalen. En dan merk je: ik kan het niet alleen en dan is daar God, dan is daar de hulp uit de hemel. Het kan als je nederig bent, als je weet wat liefde is. Als je weet dat je God moet liefhebben boven jezelf.

Bid dat het Koninkrijk van God en zijn gerechtigheid over je zal neerdalen, zodat je het met iedereen kunt delen en dat het je geeft wat je nodig hebt.

Als je goed bent, ga je je goed voelen, ga je goed handelen. Handelen zoals God dat wil.

We weten dat de mensheid is gekaapt en dat de satan onze zielen wil, hij levert strijd voor onze ziel, onze geest. Wij kunnen ons van hem afkeren zoals Jezus heeft voorgedaan toen satan Jezus beproefde na Zijn vasten in de woestijn ( https://www.statenvertaling.net/bijbel/matt/4.html)

We moeten het evenwicht eerst in onszelf herstellen door het nieuws voor een groot deel buiten te sluiten en ons te concentreren op ons persoonlijke leven. Je kunt 50% wereld toelaten en 50% alleen jij zijn met jezelf en je naaste (n) . Angst is een van hun wapens. Het brengt ons allemaal alleen maar naar een afgrond . Als we het evenwicht tussen ons externe en ons innerlijke leven herstellen, kunnen we gezond verstand herstellen. Ik kijk zelden tv. Het journaal beluister ik één keer per dag met een “half oor” en ik lees geen reguliere kranten en tijdschriften meer en dat scheelt heel veel tijd. Ik haal nieuws en kennis van internet en dat beperk ik tot een beperkt deel van de dag. Iedere dag ga ik naar buiten, de natuur in. Je krijgt zo contact met je ware zelf, je ziel. Het geeft rust en je houdt afstand.

Ze willen je iedere dag gek maken met cijfers ( die toch niet eerlijk zijn en die niemand echt snapt en dat is de bedoeling). Iedere dag dezelfde gezichten aan dezelfde tafels op tv die vertellen wat ze moeten vertellen. Iedereen is te koop.

En hoe meer serieuze artikelen met tegengas tegen beleid dreigen te verschijnen hoe meer er in de strijd wordt gegooid. Ik ga daar niet in mee. Wat me interessant lijkt, lees ik en deel ik eventueel. Want hoe meer bewustzijnsvergroting, hoe sneller en beter het omslagpunt. Ik ga zelden een discussie aan want meestal zijn de standpunten al ingenomen. Er is weinig open geest. Wat ik kan delen, kan misschien soms wel bij een open geest terecht komen. Het gaat om de handeling. Wat de vrucht van de handeling is, laat ik aan God over. Het gaat immers om God te dienen en te eren in dit leven? Hij bepaalt wel wat op mijn pad komt en wat de vruchten zijn.

In deze zin onderschrijf ik wat Marc Verhoeven deelt over de vrije meningsuiting. Ik heb net als hij problemen met het “moeten aanvaarden vanwege de lieve vrede”. De verzoening met de denkbeelden van die ander. Lieve vrede bestaat niet. Omdat er altijd iemand is die gedwongen wordt dingen te aanvaarden die hij niet aanvaarden kan. Of iemand doet zichzelf geweld aan en daarmee zichzelf tekort. Ik kan de mening van een ander respecteren als zijnde zijn mening maar niet de mijne maar ik wil mijn mening niet vervormen of aanpassen zodat alle neuzen dezelfde kant opgaan. Ik wil het oneens kunnen zijn over de inhoud en niet gedwongen worden. Vrede bestaat wel maar lieve vrede niet. Dat extra woord wordt gebruikt om een ander te dwingen: doe dat nou maar….Vind dat nou maar goed….enz. God geeft vrede. Jezus heeft vrede nagelaten en daar probeer ik me aan vast te houden.

Zie Het “respecteren” van elkaar in de wereld door Marc Verhoeven, www.verhoevenmarc.be/NieuwsteArtikelen.htm 17-9-2017. Update 16-6-2019

Universele verklaring van de rechten van de mens – Artikel 19:

“Een ieder heeft recht op vrijheid van mening en meningsuiting.

Dit recht omvat de vrijheid om zonder inmenging een mening te koesteren

en om door alle middelen en ongeacht grenzen

inlichtingen en denkbeelden op te sporen,

te ontvangen en door te geven”.

Bron : http://www.ohchr.org/EN/UDHR/Documents/UDHR_Translations/dut.pdf

Ik ben vóór dit artikel 19, dus vóór de vrijheid van mening en van meningsuiting, die ons in onze

westerse democratieën gegeven wordt (hoelang nog?). Dit, ten behoeve van de gemengde aardse

maatschappijen, van gelovigen en ongelovigen.

Iedere mens moet en mag zijn eigen mening vormen, en die ook naar buiten brengen. Dat laatste is

vrijheid van pers en spraak. Als men de mening en spraak van een ander niet zou dulden, dan zou er

voortdurend strijd en oorlog zijn: een onleefbare wereld (wat die ook is op vele plaatsen).

Daarom breng ik respect op voor die vrijheid.

Dit wil echter niet zeggen dat ik het eens moet zijn met de mening van een ander: ik hoef andermans mening innerlijk en inhoudelijk niet te respecteren als ik het oneens zou zijn met hem.

Als iemand een tegengestelde mening (antithese) hanteert aan de mijne (die ik oprecht als waarheid

aanzie: mijn these) dan hoef ik die antithese (onwaarheid) niet inhoudelijk te respecteren. Wel de

vrede bewaren door de ander zijn eigen mening te gunnen, wat die ook is.

“Leef, zo mogelijk, voor zover het van u afhangt,

in vrede met alle mensen” – Romeinen 12:18.

Ik hou van de denkwijze volgens het gezonde (bijbelse!) principe van “these – antithese”: iets is

juist of fout, goed of slecht, eerzaam of niet eerzaam, waarheid of leugen, moreel of immoreel, zinvol of niet zinvol, enz. Een christen bouwt zijn theses op de waarheid van Gods Woord, en zal een antithese daarop niet aanvaarden.

In de “postmoderne” wereld van vandaag doet men veel aan “synthesedenken”: men tracht van het

bestaande these – antithese-principe een verzoenende synthese te maken (ook genoemd: dialectisch

denken, of consensusdenken). Men “respecteert” dan inhoudelijk de mening van de ander. Dat verstaat men vandaag onder “elkaar respecteren”, en zelfs “liefde voor elkaar”.

Dat is niets voor mij. Ik wil nooit een foute antithese inhoudelijk respecteren. Ik respecteer wel de

vrijheid van mening en meningsuiting (Artikel 19), en in die zin elkaar te respecteren.

Anderen mogen hun mening hebben, en ik mag mijn mening hebben. Respect voor die vrijheid als

zodanig is een goede zaak. Lange tenen aan weerszijden zijn niet gepast. Zo voldoe ik aan het gebod in Romeinen 12:18.

Uiteindelijk zal God al die meningen en daaropvolgende daden van de aardebewoners rechtvaardig beoordelen en sanctioneren, ook volgens het principe these – antithese, of waarheid – leugen, waarbij Gods Woord als volmaakte wet fungeert. Wij kunnen mensen daarvoor waarschuwen (is ook vrijheid van meningsuiting) maar niet dit oordeel als het ware in Gods plaats voeren.

Over de vaste waarheid kennen zegt Marc Verhoeven: (www.verhoevenmarc.be/NieuwsteArtikelen.htm)

De natuurkunde en de wiskunde hebben onaantastbare wetten waarmee men geen loopje

kan nemen. Enkele voorbeelden:

1. Natuurkunde: wet van biogenese ( alle leven komt uit leven voort) , wet van entropie, wet van oorzaak en gevolg, …..

2. Wiskunde: de wetten van de algebra, meetkunde, driehoeksmeetkunde, …..

In deze domeinen kan geen twijfel bestaan. Ze zijn vast!

Maar op het domein van moraliteit en gedrag heeft elke ongelovige zo zijn eigen

gedachten. Christenen die spreken over “waarheid” krijgen van hen veelal te horen: “wat is

waarheid?” of “waarheid is relatief”.

Zo was het ook bij Pilatus. De Heer Jezus zei tot hem: “hiervoor ben Ik in de wereld

gekomen: om voor de waarheid te getuigen. Iedereen die uit de waarheid is, geeft aan

Mijn stem gehoor”.

Maar Pilatus, de relativist, zei daarop tegen Hem: “Wat is waarheid?” (Joh. 18:37-38).

Waar vinden we dan waarheid op het vlak van moraliteit en gedrag?: In de Bijbel! De

maatstaven en waarden van de Bijbel, met de begeleidende verlichting van de Heilige

Geest, besturen hen die in de God van de Bijbel geloven.

“Heel de Schrift is door God ingegeven en is nuttig om daarmee te onderwijzen, te

weerleggen, te verbeteren en op te voeden in de rechtvaardigheid, opdat de mens die God

toebehoort, volmaakt zou zijn, tot elk goed werk volkomen toegerust” (2 Tim. 3:16-17).

We kunnen God dienen door te leven zoals Hij het heeft bedoeld en onze kennis delen maar we kunnen nooit iets afdwingen.

Het is zeer menselijk om te streven naar de vrucht van de handeling. Vanuit spiritueel oogpunt is een dergelijke onderneming echter minder wijs. Handelen zonder beloning valt je misschien niet zo gemakkelijk. Deze ligt echter, als we spirituele leraren mogen geloven, uiteindelijk toch voor je in het verschiet.

De vrucht van de handeling gaat eigenlijk over het principe van geven en nemen. Als je iets geeft dan verlang je daar van oudsher iets voor terug. Hele samenlevingen zijn gebaseerd op dit principe.

En dat is nu juist iets wat in het Christelijke Westen niet meer zo was. Je gaf om niet. Dat was geleerd door Jezus. Tegenwoordig leven veel mensen met de weegschaal in de hand. Ook daarom zijn veel mensen te koop. Ik deed dat voor jou, nu moet jij dat voor mij doen. Op grote schaal zien we dit nu gebeuren in de V.S. met het schandaal van de Biden familie waarover je niets hoort in de MSM. De politiek is vergiftigd door dit alles- is- te- koop- gedrag. En je ziet dat nu langzaam de slang in zijn eigen staart gaat bijten. Wat je ook lang in het verborgene doet, eens wordt het zichtbaar en dan vernietigt het kwaad zichzelf. Het is aan God om verder te oordelen.

Zoek naar datgene wat je gelukkig maak. Mijd de gemanipuleerde menigte en hou vast aan wat er werkelijk toe doet.

“Wie God eenmaal heeft ontmoet, vindt de vraag naar het hiernamaals niet interessant meer. Wie geleerd heeft in het Hoge Licht te leven, is niet meer gekweld door het probleem of het Licht er morgen ook nog zal zijn. In het hoofd van een kind, dat leeft onder de goede zorgen van zijn moeder, komt het niet op om te vragen of zijn moeder ook morgen nog wel voor hem zal zorgen.”

Han Fortmann

De woorden van de dichter Henry More (1614-1687) zijn ook relevant. ‘Toen het buitensporige verlangen naar kennis van dingen in mij werd weggenomen, en ik alleen maar naar zuiverheid en eenvoud van geest streefde, scheen er dagelijks in mij een grotere zekerheid dan ik ooit had kunnen verwachten, zelfs van die dingen die ik daarvoor had., grootste verlangen om te weten. ” Door ons periodiek terug te trekken uit de wereld, zorgen we ervoor dat we niet de enige sfeer verliezen waar we nog macht hebben. Het stelt ons in staat een gezonde bijdrage te leveren aan de samenleving.

Een dag die je gelukkig maakt, kan je wijzer maken. Je weet weer wat belangrijk is.

De mens is niet de maar der dingen. Dat is God.

Wat er ook op aarde gebeurt, God is de enige werkelijkheid. De aarde is als een postzegel. Kijk verder dan de mens en concentreer je op spirituele realiteit: schoonheid, goedheid, gerechtigheid en liefde. Ja, het irriteert dat schurken de wereld beheersen maar zij zijn uiteindelijk ook instrumenten van God. En zij zullen ook verantwoording moeten afleggen.

We plaatsen onszelf in concentratiekampen voordat ze zelfs maar gebouwd zijn. Er is geen betere manier om mensen onder controle te houden. Maar zelfs als ze dat deden, moeten we zelfs dan in staat zijn tot vreugde. God is vreugde en God is veel groter dan de mens. De sleutel is om de menigte te negeren.

De mensheid is satanisch bezeten. En de satanische gemanipuleerde medemens wil jou in zijn wereld betrekken. Zij willen jouw aanpassing. Er wordt alom geroepen om “positief” te zijn en mee te doen. Gedachte aanpassing van negatief naar positief verandert niets. In feite is deze techniek slechts een vorm van social engineering, zodat we niet zullen kijken naar de onaangename waarheden die alomtegenwoordig zijn in dit door de duistere kant gecreëerde en ondersteunende systeem. Deze positivistische onzin is geëvolueerd tot beheersing van de geest, waarbij alleen positieve dingen worden herinnerd. Positivisme is niet de taal van de ziel: de waarheid is de taal van de ziel! De waarheid onder ogen zien en dan verder gaan is wat je moet doen. Ik heb altijd geweigerd mee te gaan in de stroming die in jaren ’90 gepromoot werd: de kracht van het positief denken. Daarmee gaat de valsheid niet weg. Die gaat weg met de overgave aan God.

De duistere kant maakt de hel op aarde, de ziel die God aanvaardt maakt de hemel op aarde.

Ik heb er regelmatig over geschreven: dit is een strijd van goed en kwaad. Van de machten waarover Paulus schreef ( Efeziërs 6:12)

God is niet alleen synoniem met spirituele idealen: liefde, waarheid, gerechtigheid, schoonheid maar ook met aanbidding en offer. De waarheid is Jezus Christus. En Zijn schoonheid is de genade die Hij schenkt aan mensen die Hem trouw zijn.

Meester, wat is het grote gebod in de wet? Hij zeide tot hem: Gij zult de Here, uw God, liefhebben met geheel uw hart en met geheel uw ziel en met geheel uw verstand. Dit is het grote en eerste gebod. Het tweede, daaraan gelijk, is: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelf. Aan deze twee geboden hangt de ganse wet en de profeten. (Matteüs 22:36-40).