Over ismen 11

over liberalisme

over neoliberalisme

over conservatisme

over nationalisme

over anarchisme

over kosmopolitisme

We praten over links en rechts in de politiek maar eigenlijk is dat een constructie die ooit bedacht was na het congres van Wenen (1814-1815) en die willekeurig werd bepaald door de plek waar mensen zaten.

En eigenlijk is de term nog ouder.

Links en rechts als politieke tegenstellingen komen uit het 16e-eeuwse Engeland. Leden van het Lagerhuis kwamen bijeen in de St Stephen’s Church in het Westminster Palace in Londen. Tijdens de debatten zaten aanhangers van het beleid van de koning rechts van de stoel van de voorzitter, die voor het altaar stond. Tegenstanders zaten links. Alle banken stonden naar de middengang gericht, dus de twee groepen keken elkaar recht in de ogen.

Na het uitbreken van de Franse Revolutie in 1789 ging ook de Nationale Vergadering de ruimte in tweeën delen. De revolutionairen zaten links en de koningsgezinden rechts. De groepen hadden zich niet georganiseerd in een partij met een naam, en om die reden werden ze in de pers eenvoudig aangeduid met links en rechts.

In de jaren 1870 was deze indeling van de politiek zo in zwang geraakt dat Franse partijen de termen links en rechts gingen gebruiken in hun naam, zoals Linkse Republikeinen, Extreemlinks en Centrumrechts.

Het is niet altijd duidelijk of een stroming links of rechts is. Zo wordt het liberalisme in de VS als links gezien, maar beschouwen we in Nederland de liberale VVD als rechts.

Maar we zien meer en meer dat bv. de VVD de linkse agenda van Groenlinks uitvoert.

Hoe komt het dat deze extreme verschuivingen lang niet door iedereen worden waargenomen?

Telkens wordt het neoliberalisme aangewezen als de bron van al het kwaad in de wereld maar men begrijpt niets van de relatie ervan met het liberalisme of wat het neoliberalisme (of liberalisme) überhaupt is.

Allereerst: men vat het neoliberalisme steevast simpelweg op als de huidige vorm van het liberalisme, maar het liberalisme is een politieke ideologie terwijl het neoliberalisme een economische theorie is. Dat maakt al dat je die twee zaken dus goed moet scheiden. Het feit dat het neoliberalisme een economische theorie is, verklaart ook waarom ook andere dan liberale partijen – van een conservatieve partij als het CDA tot een van oudsher sociaaldemocratische partij als de PvdA – kunnen geloven in het neoliberalisme. In feite is het neoliberalisme een reactie op de economische theorie van Keynes en aan haar tegengesteld: de Keynesianen willen de economie stimuleren door de vraagzijde van de economie te stimuleren (hoger loon, overheidsinvesteringen in slechte tijden) en in reactie daarop willen de neoliberalen de economie stimuleren door de aanbodzijde van de economie te stimuleren (minder overheidsbemoeienis met de economie door privatiseringen en minder belasting voor het bedrijfsleven).

In feite zien we dat de populariteit van deze economische theorieën steevast door bijna alle partijen loopt: in het naoorlogse westen domineerde de Keynesiaanse theorie de hele politiek en sinds de jaren ’80 domineert het neoliberalisme de hele politiek. Maar in de praktijk zien we toch ook dat Keynes vooral een bij links populaire theorie was (en bij wellicht de SP nog steeds is, al heeft de PvdA zich inmiddels grotendeels met het neoliberalisme verbonden) terwijl het neoliberalisme alom als een ‘rechtse’ theorie wordt ervaren. In feite sluit het neoliberalisme vooral bij het conservatisme in plaats van het liberalisme aan.

Het conservatisme was aanvankelijk tegen het liberale idee van de vrije markt (dat werd geopperd tegen het toen gangbare mercantilisme (mercantilisme is afgeleid van het woord mercator (handelaar), is een economische stroming, ontstaan in de 17de eeuw. De mercantilisten zagen internationale handel als de grootste bron van welvaart van de nationale staten. De econoom Adam Smith is onlosmakelijk met de term Mercantilisme verbonden. Deze meende onder meer dat inperkende regulering van de internationale handel inwoners van een land onnodig zou benadelen.), maar omarmde dit vrij snel toen men erkende dat de vrije markt “natuurlijk”was. Het conservatisme is vooral een anti-ideologie die is gebaseerd op een diep wantrouwen tegen elk menselijk ingrijpen in de natuurlijke of door God gegeven orde der dingen. Er is een belangwekkend verschil tussen het kapitalisme van de conservatieven en het kapitalisme van de liberalen. Het conservatisme wil de sociale hiërarchie in stand houden. Het liberalisme is daarentegen een echte ideologie die als zodanig de maatschappij helemaal op zijn kop wil zetten (en dat ook heeft gedaan) op grond van een fundamentele gelijkwaardigheid van alle mensen: alle mensen moeten gelijk worden behandeld.

Zowel het conservatisme als het liberalisme zijn dus kapitalistisch maar om een tegengestelde reden: het conservatisme streeft naar kapitalisme als de accumulatie (opeenhoping) van kapitaal in de handen van de bezittende klasse (zoals Marx het kapitalisme ook opvatte), terwijl het liberalisme streeft naar kapitalisme als het recht op persoonlijk eigendom/gewin waardoor sociale mobiliteit mogelijk wordt en de klassen verdwijnen.

De liberalen hebben de vrije markt bedacht en bepleit om daarmee de ongelijkheid tussen de mensen te verkleinen: als bv. iedereen bakker kan worden en zo winst kan maken door brood te verkopen, dan zal een vrije markt vanzelf de goedkoopste en/of beste bakker selecteren die de rest uit de markt concurreert waarvan de (arme) consument profiteert omdat hij zo kwaliteit krijgt tegen de laagste prijs. Maar een liberale econoom als Adam Smith besefte al terdege dat precies daarom ondernemers alles zullen proberen om de vrije markt te saboteren of op z’n minst te manipuleren teneinde hun winsten groter te maken dan het minimum aan winst of zelfs faillissement die een vrije markt voor hen realiseert.

In feite is bijvoorbeeld reclame zo’n (door de liberaal nog getolereerde) poging tot manipulatie van de markt, maar wat een liberaal zeker niet kan tolereren zijn monopolieposities en prijsafspraken achter de schermen. Een van de boeiende paradoxen van het liberalisme is dan ook dat zo’n vrije markt (en een liberale samenleving überhaupt) best veel overheidsbemoeienis vergt, want de overheid moet er onder meer op toezien dat de ondernemers het spel eerlijk spelen en niet gaan samenspannen tegen de consument! Er wordt wel gezegd dat Adam Smith niet voor niets naast zijn economische theorie ook een moraaltheorie leverde, omdat de vrije markt niet zonder regulering kan.

Onder invloed van de Romantiek achtte het “moderne” liberalisme het individu niet meer zozeer gelijk als wel uniek zodat elk individu zijn unieke talenten moet kunnen ontplooien, waartoe de overheid de voorwaarden moet scheppen.

De verwarring bij links lijkt te bestaan uit het feit dat zij geen onderscheid maakt tussen politiek en economie en ook niet tussen liberalisme en conservatisme: alles wat niet socialistisch (dus “sociaal”) is, is rechts dus liberaal (en “asociaal”).

Een goed begrip van het “neoliberalisme” vereist echter kennis van het verschil tussen conservatisme en liberalisme, het neoliberalisme is (net als het libertarisme trouwens) geen liberaal concept maar een instrument van het conservatisme.

Het socialisme is niet een soort of zelfs het ware liberalisme, het socialisme wenst een fundamentele herverdeling van de welvaart omdat alle mensen gelijkwaardig zijn en dus ongeveer even veel “verdienen” (“gelijkheid van uitkomst”; iedereen moet zo veel krijgen als hij nodig heeft) terwijl het liberalisme een meritocratie voorstaat waarin mensen gelijke kansen moeten krijgen (gelijkheid van uitgangspositie) maar waarin elk individu het recht heeft zo veel persoonlijk inkomen te verwerven als hij maar kan of wil.

Mensen zien het vaak zo: liberalisme 2.0, zoals men het al langere tijd ervaart en ziet:

door in naam van de “liberale waarden” overheidsbemoeienis, dus regulering, te bevorderen wordt vrij baan gegeven aan de bezittende klasse om haar bevoorrechte positie te behouden en uit te buiten omdat met behulp van deze overheidsbemoeienis het kapitaal via haar technocratische elite en supra-nationale organen kunnen samenspannen tegen de consument en zelfs tegen de democratie/burger.

En ook het neoliberalisme ziet men zo: door in naam van de “het neoliberalisme” overheidsbemoeienis via de centrale banken, werkend met Keynesiaanse modellen, te bevorderen wordt vrij baan gegeven aan de bezittende klasse om haar bevoorrechte positie te behouden en uit te buiten omdat met behulp van deze overheidsbemoeienis het kapitaal via haar technocratische elite en supra-nationale organen kan samenspannen tegen de consument en zelfs tegen de democratie/burger.

Het maak niet meer uit of je links om of rechtsom geregeerd wordt want het doel is hetzelfde.

Het liberalisme maakt het individu en zijn eigendom los van zijn familie en gemeenschap, zodat de samenleving en waarden van de burger worden vernietigd, vrijheid steeds meer iets vanuit een ver verleden wordt, de klassenmaatschappij wordt bevorderd en sociale mobiliteit steeds minder mogelijk wordt. Voor de allochtone burger geldt dit niet, of in mindere mate; zij mogen de waarden van hun familie en gemeenschap van herkomst behouden, ongeacht de antiliberale en antisociale uitkomsten.

Eigenlijk wil ik niet schrijven over politiek of over economie. Maar ik wil alles begrijpen en ik wil ook begrijpen hoe we zijn zijn bedrogen door de valse links-rechts illuminati dichotomie (tweedeling).

Links is niet meer een eenduidige stroming maar daaronder valt tegenwoordig communisme, globalisme, satanisme en bij rechts zie je zionisme, nationalisme, traditie. En deze stromingen worden beheersd door de “deep state” die overal heerst. Denk niet dat dat niet in ons land zou kunnen. Ons land is al lang “weggegeven” aan de EU. En daar zijn marionetten die een “linkse” agenda moeten uitvoeren. De wetten van de EU gaan boven de wetten van de afzonderlijke staten die bijna geen beslissingen kunnen nemen want juridisch worden ze bijna altijd onderuit gehaald.

De facto hebben we communisme. Het kartel van de centrale banken controleert alle bedrijven en probeert deze controle uit te breiden tot tirannie over elk aspect van ons leven. “Rechts” moet worden beschouwd als valse oppositie.

“We zijn erin geslaagd om de samenleving tegen zichzelf te verdelen door arbeid af te zetten tegen management. Dit is misschien een van onze grootste prestaties, omdat het in werkelijkheid een driehoek is, hoewel slechts twee punten ooit lijken voor te komen. In een moderne industrie. … kapitaal, welke kracht we vertegenwoordigen, is de top. Zowel management als arbeid staan aan de basis van deze driehoek. Ze staan voortdurend tegenover elkaar en hun aandacht is nooit gericht op de kop van hun probleem.” ( illuminati Insider Howard Wallace Rosenthal)

De strategie van de illuminati wordt Hegeliaanse dialectiek genoemd. We hebben een these (kapitalisme) en antithese (marxisme), leidend tot synthese (nieuwe wereldorde). Er is nergens een welwillend marxisme geweest. Hetzelfde kan gezegd worden over het kapitalisme. De elite zorgt ervoor dat elke (socialistische) leider tot op de kern corrupt is en dat hij alleen kruimels uitdeelt aan de armen.

Op dezelfde manier bestaan de vrije markt, echte concurrentie, meritocratie en afwezigheid van door de staat gesponsorde monopolies en oligopolies nergens, zelfs niet in zogenaamde kapitalistische landen zoals de VS.

China is hèt model: cultureel marxisme en sociale controle voor de massa, vernietiging van traditionele waarden en vriendschappelijke kapitalistische winst voor de elite. Marxisme is noodzakelijk voor iedereen om culturele waarden zoals ras, religie en nationalisme te vernietigen en controle gemakkelijker te handhaven te maken. Kapitalisme is noodzakelijk om rijkdom te creëren, want de elite houdt van geld. Echter, en dit is belangrijk om onze huidige situatie te begrijpen, er is een verschil in de manier waarop deze dialectiek wordt toegepast, afhankelijk van het ontwikkelingsniveau van het land.

Het recht van de natie om een natie te zijn: haar bloed en land, erfgoed, geloof en tradities druist volledig in tegen de grote dialectiek van de machtsblokken die eigendom zijn van en beheerd worden door de Judaïsche/joodse/zionistische/Khazaarse suprematie via hun centrale bankkartel. En dat is wat er gebeurt. Het maakt niet uit linkse of rechtse politiek. Beide blokken worden gecontroleerd door een paar rijke machtige families. En dus ook tegen elkaar uitgespeeld. Uiteindelijk gaat het steeds weer om één nieuwe wereldorde, met het liefst de nieuwe hoofdstad Jeruzalem met maar één goedgekeurde wereldreligie. Dat moet linksom of rechtsom bereikt worden. En dat is wat de massa niet ziet of wil zien. Steeds weer is er hoop om op een nieuwe of andere politieke partij te stemmen maar dat zal niets veranderen.

Er wordt beweerd dat als er spanningen in de wereld zijn. mensen vluchten in religie. Om het even welke. Waarschijnlijk zal dat opgaan voor veel mensen. Iedereen wil een “redder”, een “oplosser”en ze willen geen moeilijk leven, d.w.z. men wil geen verantwoordelijkheid dragen.

Maar dit leven is strijd. Of je dat nu leuk vindt of niet. Ik heb er al vaker over geschreven: het is een spirituele strijd tussen goed en kwaad en tussen God en de mens.

Je kunt niet vluchten in een georganiseerde religie die jou voorschrijft wat te doen en te denken. Je kunt alleen op zoek naar de echte waarheid die je al duizenden jaren wordt voorgehouden en de laatste 2000 jaar nog eens probeert aan het licht te komen. Maar de meeste mensen willen het licht niet zien. Ze blijven hopen op een “echte politicus” die hun problemen oplost. Het is een illusie.

Alle nationalisme dat door de mensen wordt georganiseerd is nu publieke vijand nummer één: “wit” nationalisme = wit terrorisme = witte suprematie en haat. Dit hebben mensen niet zelf bedacht. Dit wordt voor ze bedacht en met indoctrinatie en subsidies moeten vooral gecontroleerde jongeren dit gaan uitdragen. (Soros) Ze bedienen zich van “globalisme” wat een bonte mengeling is van roof-kapitalisme en internationaal-socialisme, een mengeling van kapitalistische- en socialistische elites met uiteindelijke doel: iedereen bezitloos, rechteloos en gelijkgeschakeld en dit wereldwijd.

De leegheid en de pretenties van het kosmopolitisme/ globalisme zijn met recht en reden beter gedefinieerd als Ubiquisme, betoogt Walter Claeys.

Wat is Ubiquisme? Ubiquisten (of Ubi’s), huldigen de theorie dat er omdat er overal op aarde mensen voorkomen, iedereen waar ook ter wereld thuishoort! Volgens hen hoort de wereldbevolking slechts één taal te spreken, één cultuur te bezitten, territoriale aanspraken af te zweren en met iedereen onvoorwaardelijk alle welvaart te delen; daarom moet elk land alle migranten hartelijk ontvangen en alle “gouden kalveren slachten”. Zodra de rijke akkers kaalgevreten zijn, zullen de sprinkhanen naar een andere streek verkassen en kunnen de autochtonen herbeginnen. Deze tegennatuurlijke theorie is in wezen een anarchistische theorie en niet wetenschappelijk.

Deze theorie is een overgesimplificeerde versie van het Kosmopolitisme van Immanuel Kant, samengeflanst door luie Gramsci-intellectuelen met middelmatige intelligentie en opgeblazen moreel zelfbeeld. Alles wat zij bij Kant te moeilijk vonden om te begrijpen, te lang uitgesponnen om te lezen of te lastig om uit te voeren, werd gedumpt. Zo schreef Kant: “De wet van wereldburgerschap is beperkt tot de voorwaarden van de universele gastvrijheid”. Over die “beperkingen” is nooit overlegd, zodat ze er niet zijn en stilaan al onze drempels en zedelijke regels verdwijnen terwijl immigranten, die hier hun eigen zeden opdringen, een royaler statuut genieten dan autochtonen. Jacques Derrida stelt: “Gastvrijheid is het wezen van de cultuur, en niet zomaar een willekeurig ethisch beginsel”dit impliceert dat elke cultuur het begrip anders kan invullen.

Maar nu wordt alles als hetzelfde uitgelegd en de hardste schreeuwers mogen gesubsidieerd de ondergang van een natie afroepen.

Idealisme is de “nobele” toga die politici draperen over hun machtsdrang.

Ik wilde hierover niet schrijven maar om het kwaad te begrijpen moet ik dit wel lezen. Hoewel ik wel in de wereld ben maar niet van de wereld. Ik kan het lot niet keren. Alleen mijn eigen lot in handen leggen bij wie het hoort.

De indoctrinatie is 100 jaar geleden intensief begonnen en de strijd tegen het christendom is 2000 jaar oud en dit alles komt nu samen in de strijd om een nieuwe wereldorde, met een nieuwe mens ( een robot die als slaaf kan dienen en waarvan er maar net genoeg mogen zijn) met een gecontroleerde religie. Daarom schrijf ik, om deze processen te laten zien en waarheen dat voert. De mensheid kun je zien als een troep kikkers die in een pan zit op het vuur. Ze worden gekookt en ze willen het niet doorhebben, ze wanen zich alleen nog in een warm bad. ( dit “gave” land )

NB.: wit is blank

zie artikel op Veren of lood van ALEXANDER VAN GOUWEN

zie GebandVanJoop

“One of the great mistakes is to judge policies and programs by their intentions rather than their results.” Milton Friedman

“Many people want the government to protect the consumer. A much more urgent problem is to protect the consumer from the government.” Milton Friedman

https://www.henrymakow.com/2019/11/edo-morales-and-the-fake-Left-Right-charade.htm